🏫 Historia Szkoły Podstawowej nr 23 im. Edwarda Szymańskiego w Warszawie
Szkoła powstała 1 września 1952 roku jako siedmioklasowa Szkoła Ogólnokształcąca Towarzystwa Przyjaciół Dzieci stopnia podstawowego nr 23. Poniżej znajduje się chronologiczny zapis najważniejszych wydarzeń z jej historii oraz zestawienie kadry zarządzającej.
📅 Oś czasu: Kluczowe momenty w historii szkoły
-
1952–1962 – Pierwsza siedziba szkoły mieściła się przy ul. Nowowiejskiej 37 (13 oddziałów, 585 uczniów).
-
15 grudnia 1962 – Nadanie szkole imienia Edwarda Szymańskiego (poety okresu dwudziestolecia międzywojennego). Dzień jego śmierci (15 grudnia) stał się oficjalnym świętem szkoły.
-
24 października 1964 – Przeniesienie placówki do nowego budynku przy ul. Wawelskiej 48.
-
15 grudnia 1970 – Przekazanie szkole sztandaru ufundowanego przez Radę Rodziców oraz odsłonięcie popiersia Patrona na I piętrze (stworzonego przez rzeźbiarzy Zofię Wolską-Łodziana oraz dr. Tadeusza Łodziana).
-
Lata 70. i 80. – Funkcjonowanie szkoły jako placówki o profilu sportowym i liczne sukcesy w zawodach.
-
Rok szkolny 2004/2005 – Obchody 40-lecia szkoły przy ul. Wawelskiej 48.
-
14 grudnia 2007 – Otwarcie nowej pracowni polonistycznej imienia Patrona w setną rocznicę urodzin Edwarda Szymańskiego.
-
Rok szkolny 2021/2022 – Jubileusz 70-lecia szkoły pod zmienionym adresem: ul. Mikołaja Reja 1 (ta sama lokalizacja budynku).
👩💼 Kadra kierownicza szkoły (1952–2026)
Przez lata tożsamość szkoły i jej poziom edukacyjny kształtowały zaangażowane liderki:
| Lata kadencji | Dyrektor szkoły | Wicedyrektor szkoły |
| 1952 – 1964 | Eugenia Krzywobłocka | – |
| 1964 – 1972 | mgr Maria Golis | – |
| 1972 – 1973 | mgr Irena Leszczyńska | – |
| 1975 – 1991 | mgr Mieczysława Kotecka | mgr Janina Kenc |
| 1991 – 2016 | mgr Alicja Jabłońska | mgr Małgorzata Kolwas |
| 2016 – 2026 | dr Anna Kozyra |
mgr Anna Jarska mgr Magda Kobylińska |
🎖️ Symbole i Tradycje Szkoły
Patron Szkoły: Edward Szymański – poeta, dziennikarz i działacz społeczny.
Popiersie Patrona: Znajdujące się obecnie w holu głównym popiersie było pierwszym rzeźbiarskim upamiętnieniem poety. Zostało wykonane bezinteresownie przez znanych artystów rzeźbiarzy: Zofię Wolską-Łodziana oraz dr. Tadeusza Łodziana (prorektora ASP w Warszawie).